اگه سبزم          اگه جنگل          اگه ماهی          اگه دریا           اگه اسمم         همه جا هست       روی لب ها         تو کتابا             اگه رودم            رود گنگم         مثل مریم         اگه پاک          اگه نوری           به صلیبم           اگه گنجی          زیر خاک          واسه تو          قد یه برگم          پیش تو            راضی به مرگم

اشتباه:  چشم هایم اشتباه نمی کند وقتی در خیال بسته می شوند  فقط تو را می بینند ............ نگاه: سکوت من اعتراضی است که ناگفته از نگاهم می تراود تا تو به تفسیر ان بنشینی

عاشقم: عاشق ستاره ی صبح             عاشق روز های بارانی                   عاشق ابرهای سر گردان                 عاشق هر چه نام نوشت بر ان................................................................ ....زندگی  گلی است و عشق شهر ان                 زندگی خانه ای است و عشق سقف ان               زندگی اسمانی است و عشق مهتاب ان               زندگی خواب است و عشق رویای ان

 

سلام دوستان ممنونم از استقبال گرمتون. از دوست مهربونمم تشکر می کنم به خاطر نظرات گرمش****جان  ممنونم ازت .ای مهربانم با امدن به شب بی ستاره ی من   *    مرا دو چندان شاد می کنی

دوست داشتن همیشه گفتن نیست گاه سکوت است و گاه نگاه.....غریبه! این درد مشترک من و توست که گاهی نمی توانیم در چشمهای یکدیگر نگاه کنیم

یه روز عشقت رو دزدیدم و برای اینکه جاش امن باشه اون رو تو قلبم قایم کردم اما نمی دونستم که یه روز برای اینکه اون رو پس بگیری قلبم رو می شکنی

اگر بهترین دوستم نیستی لااقل بهترین دشمنم باش... اگر بهترین غمخوارم نیستی لااقل بهترین غمم باش......  هر چه هستی باش فقط بهترین باش چون همیشه در خاطراتم می مونی.... پس در بدترین خاطراتم بهترین باش

تا وقتی که باشم محکوم به نوشتنم نمی توانم باشم و ننویسم می نویسم تا ان زمانی که دلگیر نباشم می نویسم تا اندکی از درد هایم کاسته شود... ای دل کاش با نوشتن این کلمات اندکی ارام بگیری       و شاید       اخرین کلامی بود که من را از من بیگانه ساخت و نگاهت مرا مجبور به پرستش ابی دریا کرد  برای رفتن زردی گل های من رو بهونه نکن بهانه ی رفتن تو بودن من بود پس بهانه ای از گل های زردم نگیر برای رفتن فاصله را نیز بهانه نکن رفتنت ! تنها کلمه نیست برای من، رفتنت!! یعنی رفتن من با درد، در سکوت که تنها شاهدش سیاهی شب است و بس روزی خواهم فهمید که چه کسی از من تو را گرفت ، روزی مانند امروز  *  فردا . درد دوری هم هر لحظه مرا می رنجاند، می دانم که روزی باید با ارزوهای خود در قفس     در میان سیاهی شب.. و سکوت و اضطراب و وحشت، با کوله باری از نرسیدنی ها بروم. می هریسم که بعد از رفتن در فضای خاکستری کابوس ها ، همچون تصویر تاریک صدا         گم شوم  ان گاه       نه تو هستی که دستم را بگیری و نه من که دستی به سویت دراز کنم برای کمک، می دانم که نیستی تا ببینی چگونگی دفن شدن جسم خاکیم را    اما..........      اما خواهی شنید..........          خواهی شنید صدای دفن شدن فریادهایم را....

ای فرشته ی نجاتم من را دریاب که همچنان در یاد تو ام من را نظاره کن که چشمانم در انتظار دیدنت سرخ شده است من را درک کن چون جز تو امیدی برای زنده ماندن ندارم دلم را در دل پاکت جای ده زیرا دلم جز خدا کسی را ندارد قلبم را بشکاف زیرا برای رسیدن به قلبت درمانده و ناتوان است

باور کردن زندگی خیلی سخته!! زیرا هم وقتی خواستیم معنای صداقت را بفهمیم خیانت جلوی راه را گرفت تا خواستیم معنای عشق را درک کنیم درد اومد ضربشو زد و رفت  تا خواستیم دل بدیم دل پس دادیم تا خواستیم به این زندگی لبخند بزنیم اشک امانمان نداد تا خواستیم معنای تلخ دوست داشتن را لمس کنیم دنیا با ما لج کرد تا خواستیم نفس بکشیم هوایی برای تنفس نبود.............................. باور کردن زندگی وقتی اسان می شود که دل پاک شود و با خدا باشد وقتی که دل در این سرزمین غریب همرازش را پیدا کند وقتی که جفت ادم ها جفت گمشده ی خود را دریابند و نگذارند رسم و ایین زندگی با انها سر ناسازگاری باز کند                   پس ای دوست!! ای همنشین! هر گاه تک ستاره ی این شب تاریکت را پیدا کردی  خوب در قلبت نگاه دار زیرا امواج این زندگی خروشان است