به نام آن خدایی که عشق را در قلبم نهاد

**** عزیزم

با بودنت به من امید زندگی ببخش و آغوش گرمت را پناه زندگی ام  قرار ده..... ..  الهه ی نازم من تو را به خاطر خودت به خاطر قلب مهربانت و عشق پاک و صادقانه ات دوست دارم. من برای تو فرشته ی مهربون خیلی کمم ولی با این کمی عاشقانه می پرستمت......   دل من مدت هاست به دنبال گمشده ای می گشت که همدم روزهای بی کسی اش باشد و حالا که آن گمشده رو پیدا کرده می ترسه که از دستش بده........

مواظب خودت باش عزیزم که ترانه خیلی نگرانته و اینو بدون اگه منم نباشم خیلی ها هستن که دوستت دارن که اولینش خداست هیچ وقت از یادش غافل نشو و همیشه امیدت به خدای مهربون باشه  ( صبور باش گلم چون صبر بهترین راه واسه رسیدن به خداست ) یادته اینو خودت بهم گفتی پس هیچ وقت فراموش نکن  یاد خدا آرام کننده و تسکین دهنده ی دلهاست...........

       کاش می تونستم روی یک گلیم پاره زندگی کنم و روی همون، سفره ی محبت تو رو پهن کنم و غذای روح بخورم ، از سوراخ های اون گلیم پنجره های محبت بسازم که به قلب تو باز می شن . کاش می شد آسمون خدا رو سقف سرم کنم و زمین خدا رو فرش زیر پام ولی فقط در کنار تو باشم و تو بشی ستون زندگیم ، غذام بوسه ی تو و آبم بارون رحمت الهی  

اونی که هر جا باشه به یادته و عاشقانه دوستت دارد :  ( ترانه )

 مرا صد بار از خود برانی

                                 دوستت دارم

به زندان خیانت هم کشانی

                                دوستت دارم

چه سود از مهر ورزیدن

                            چه حاصل از وفا کردن

مرا لایق بدانی یا ندانی

                              دوستت دارم